Στο χείλος της κατάρρευσης εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων βρίσκονται πολλά από τα οικοσυστήματα που στηρίζουν τη ζωή στον πλανήτη, από τα δάση του Αμαζονίου ως τους κοραλλιογενείς υφάλους, σύμφωνα με νέα μελέτη των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την παγκόσμια βιοποικιλότητα.
Η τρίτη κατά σειρά έκδοση της έκθεσης με τίτλο «Global Biodiversity Outlook» επιβεβαιώνει την αδυναμία επίτευξης του στόχου σε παγκόσμιο επίπεδο για μείωση έως το 2010 του ρυθμού με τον οποίο εξαφανίζονται τα ήδη της πανίδας και της χλωρίδας.
Το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το Περιβάλλον (UNEP) προειδοποιεί πως θα υπάρξει «σημαντική μείωση πολλών ουσιαστικών υπηρεσιών στις ανθρώπινες κοινωνίες καθώς πλησιάζουμε σε “οριακά επίπεδα” που σηματοδοτούν το πέρασμα των οικοσυστημάτων σε άλλη λιγότερο παραγωγική κατάσταση, από την οποία είναι πολύ δύσκολο ή και αδύνατον να επανέλθουν».
Στην έκθεση αναφέρεται το χαρακτηριστικό παράδειγμα των μεγάλων περιοχών του Αμαζονίου που «πεθαίνουν» εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, της αποψίλωσης και των πυρκαγιών. Οι μεταβολές αυτές επηρεάζουν της παγκόσμιες κλιματικές συνθήκες, τις τοπικές βροχοπτώσεις και προκαλούν την εξαφάνιση πολλών ειδών. Τα οικοσυστήματα των κοραλλιογενών υφάλων καταστρέφονται και αυτά εξαιτίας της οξύνισης των θαλασσών, της υπεραλίευσης και της ρύπανσης, με αποτέλεσμα να απειλούνται εκατομμύρια είδη.
Στόχος της νέας έκδοσης του ΟΗΕ είναι να δοθεί έμφαση στις προσπάθειες των ειδικών με αφορμή την κήρυξη του 2010 ως «Παγκόσμιο Έτος Βιοποικιλότητας». Οι συντάκτες της έκθεσης απευθύνουν έκκληση στις κυβερνήσεις να υιοθετήσουν μια νέα, δημιουργική προσέγγιση ούτως ώστε να σταματήσει η δραματική συρρίκνωση της βιοποικιλότητας, τονίζοντας πως μπορούν να σώσουν το περιβάλλον εάν λάβουν αποτελεσματικά και συντονισμένα μέτρα.
«Πολλές οικονομίες εθελοτυφλούν όσον αφορά στην τεράστια αξία της ποικιλότητας των ζώων, των φυτών και άλλων μορφών ζωής και το ρόλο τους στα υγιή και λειτουργικά οικοσυστήματα», επισημαίνει ο Ασίμ Στάινερ, εκτελεστικός διευθυντής του UNEP.
«Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι με κάποιο τρόπο θα τα καταφέρουμε και χωρίς τη βιοποικιλότητα ή θεωρούμε ότι παίζει δευτερεύοντα ρόλο στον σύγχρονο κόσμο. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι τώρα την χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, καθώς ο πληθυσμός στον πλανήτη έχει φτάσει τα 6,8 δισ. και μέχρι το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 9 δισ.», επισημαίνει.
