Ολοένα περισσότερα επιστημονικά στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο εγκέφαλος, όταν εκπαιδευτεί κατάλληλα, μπορεί να υπεραναπληρώσει τις χαμένες λειτουργίες των νεκρωμένων ή κατεστραμμένων περιοχών που έχουν προκληθεί από εγκεφαλικό, κατάθλιψη ή ακόμη και από διαταραγμένες διαπροσωπικές σχέσεις.

Οι θεραπείες που αξιοποιούν την ικανότητα του εγκεφάλου να προσαρμόζεται εύκολα έχουν βοηθήσει σημαντικά πολλούς ανθρώπους που υπέστησαν εγκεφαλικά επεισόδια, που πάσχουν από κατάθλιψη, άγχος ή αντιμετώπιζαν μαθησιακές δυσκολίες, ενώ οι επιστήμονες φιλοδοξούν να αντικαταστήσουν τη φαρμακευτική αγωγή σε κάποιες από αυτές τις παθήσεις. Έρευνες προτείνουν θεραπείες που βασίζονται στη νευροπλαστικότητα (neuroplasticity) του εγκεφάλου και έχουν ήδη αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικές.

Η ιδέα της πλαστικότητας του εγκεφάλου έχει ανακαλυφθεί και εγκαταλειφτεί επανειλημμένα στο παρελθόν, με πρώτο και καλύτερο τον Σωκράτη που υποστήριζε ότι οι άνθρωποι μπορούν να «προπονήσουν» τον εγκέφαλό τους όπως ακριβώς το σώμα τους.

Η νευροπλαστικότητα δεν διασφαλίζει ότι τα διαφορετικά τμήματα του εγκεφάλου είναι απόλυτα ευπροσάρμοστα και σίγουρα ότι είναι δυνατή η μεταξύ τους αντικατάσταση. Αυτό έχει καταφέρει, όμως, η συγκεκριμένη ιδιότητα του εγκεφάλου είναι ότι όταν ένα τμήμα υπόκειται βλάβη, μπορούν να εκπαιδευτούν άλλα τμήματα προκειμένου να αναπληρώσουν τις χαμένες δεξιότητες, τουλάχιστον έως ένα βαθμό.

Έρευνες προτείνουν θεραπείες που βασίζονται στη νευροπλαστικότητα (neuroplasticity) του εγκεφάλου και έχουν ήδη αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικές.

Ορισμένοι ψυχίατροι υποστηρίζουν ότι η γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία –μια κοινή μέθοδος που βοηθά τα άτομα να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουν κάποια γεγονότα της ζωής τους– μπορεί να βοηθήσει σε συνδυασμό με την πλαστικότητα του εγκεφάλου.

Στο βιβλίο του με τίτλο «The Brain That Changes Itself» (Ο εγκέφαλος που αλλάζει μόνος του), ο Νόρμαν Ντόιντζ, καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, χρησιμοποιεί τις ιδέες της νευροπλαστικότητας για να προτείνει τρόπους με τους οποίους μπορεί κάποιος να ξεπεράσει μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και άλλα συνηθισμένα προβλήματα, όπως οι επίμονες αγωνίες και το στρες. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν τάσσεται κατά της φαρμακευτικής αγωγής, πλην όμως δεν αποκλείει η νευροπλαστικότητα να είναι σύντομα σε θέση να αντικαταστήσει τις συμβατικές φαρμακευτικές αγωγές για συγκεκριμένες παθήσεις. «Μπορούμε να αλλάξουμε τον εγκέφαλό μας μέσω των αισθήσεων, της φαντασίας και της ενεργούς δράσης», καταλήγει ο κ. Ντόιντζ.

Πηγή: The Guardian