Πέθανε ο σπουδαίος Ζαν-Λυκ Γκοντάρ

Πρωτοπόρος της «Nouvelle Vague»
Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2022 11:39
UPD:14:35
A- A A+

Ο κινηματογραφικός σκηνοθέτης Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, ο «νονός» της γαλλικής «Nouvelle Vague» η ενασχόληση του οποίου με θέματα που θεωρούνταν ταμπού καθώς και με νέες τεχνικές τάραξαν το κινηματογραφικό κατεστημένο και ενέπνευσαν εικονοκλάστες σκηνοθέτες δεκαετίες μετά την κορύφωση της καριέρας του στα χρόνια του 1960, πέθανε σήμερα σε ηλικία 91 ετών, όπως έκανε γνωστό η γαλλική εφημερίδα Liberation.

Γνωστός για το εικονοκλαστικό, φαινομενικά αυτοσχεδιαστικό κινηματογραφικό του στιλ, αλλά και τον αλύγιστο ριζοσπαστισμό του, ο Γκοντάρ άφησε το σημάδι του στον γαλλικό κινηματογράφο με μια σειρά έντονα πολιτικοποιημένων ταινιών.

Ένας από τους διασημότερους σκηνοθέτες στον κόσμο, γνωστός για ταινίες κλασικές όπως οι «Με κομμένη την ανάσα» και «Περιφρόνηση» που τάραξαν τα νερά στο παγκόσμιο κινηματογραφικό κατεστημένο, ο Γκοντάρ ευτύχησε να ζήσει μια αναπάντεχη «αναγέννηση» της καριέρας του τα τελευταία χρόνια με ταινίες όπως το «Film Socialisme» και «Αποχαιρετισμός στη γλώσσα», πειραματιζόμενος με την ψηφιακή τεχνολογία.

Γεννημένος στο Παρίσι το 1930, μεγάλωσε και πήγε σχολείο στη Νιόν, μια πόλη στις όχθες της λίμνης Geneva στην Ελβετία. Επιστρέφοντας στην Πόλη του Φωτός, το 1949, ο Γκοντάρ άρχισε να συχνάσει στους κύκλους διανοουμένων των «cine-clubs» που άνθισαν στη γαλλική πρωτεύουσα μεταπολεμικά.

Έχοντας κερδίσει την αποδοχή του κριτικού και θεωρητικού Αντρέ Μπαζέν και των μελλοντικών μεγάλων συναδέλφων του Φρανσουά Τριφό, Ζακ Ριβέτ και Κλοντ Σαμπρόλ, ο Γκοντάρ άρχισε να γράφει για κινηματογραφικά περιοδικά - εκ των οποίων και το κατοπινά εξαιρετικά επιδραστικό Cahiers du Cinema το Μπαζέν.

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, την «Με κομμένη την Ανάσα» του 1960, έκανε αίσθηση με πρωταγωνιστή τον Ζαν Πολ Μπελμοντό στο ντεμπούτο του ως ηθοποιός.

Τη δεκαετία του 1960 κινηματογράφησε μια σειρά πρωτοποριακών ταινιών σε καταιγιστικό ρυθμό. Το Le Petit Soldat είχε απαγορευτεί έως το 1963 καθώς απέδιδε στη γαλλική κυβέρνηση βασανισμούς. Η συγκεκριμένη ταινία έγινε αφορμή να γνωρίσει ο Γκοντάρ τη μελλοντική σύζυγό του, Άννα Καρίνα, αλλά και να δημιουργήσει τον διασημότερο αφορισμό του, το «Cinema is truth at 24 frames a second».

Το 1970 γνώρισε την Αν Μαρί Μιεβίλ, επίσης κινηματογραφίστρια που θα γινόταν συνεργάτιδά του και αργότερα η τρίτη σύζυγός - μετά το διαζύγιο από την ηθοποιό Αν Βιαζέμσκι που είχε πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Η Κινέζα» του 1967, ένα πρώτο δείγμα τής αργότερα μοϊστικής στράτευσης τού σκηνοθέτη.

/

Από τα «Ζούσε τη Ζωή της», «Αλφαβίλ», «Ο Σώζων Εαυτόν Σωθήτω»,  «Ο Τρελός Πιερό» της δεκαετίας του '60 έως τα κατοπινά «Ελεγεία του Έρωτα» και τη «Μουσική Μας» ο Γκοντάρ φιλοσοφούσε πάνω στην ιστορία, την πολιτική και τη μνήμη.

Δήλωση της Σίας Αναγνωστοπούλου, Τομεάρχη Πολιτισμού, για τον θάνατο του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ

Μόνο με κομμένη την ανάσα ακούει κανείς την είδηση θανάτου του Γκοντάρ. Του κινηματογραφιστή , που άλλαξε τη ρότα της αφήγησης και των εικόνων. Εμπνευσμένα αντιφατικός και συνδεδεμένος με το κίνημα της αμφισβήτησης της δεκαετίας του ’60, αν «δυο τρία πράγματα που ξέρουμε γι’» αυτόν είναι ότι  κατέστησε τον πειραματισμό διαρκή κανόνα της ζωής του, έχτισε ένα Νέο Κύμα στη ροή του 20ου αιώνα. Αντίο μετρ. Σ’ ευχαριστούμε για όλα.

Προτεινόμενα για εσάς