«Οι Έλληνες είναι σπουδαίοι οικοδεσπότες». Η άποψη αυτή ανήκει στον Αμερικανό αθλητικογράφο της «New York Times», George Vecsey, ο οποίος σε ανταπόκρισή του από την Αθήνα δίνει το στίγμα της Ολυμπιακής πόλης και του Ελληνικού λαού, τονίζοντας επίσης ότι «με την Ολυμπιάδα τίθενται υπό δοκιμασία η τιμή και η εθνική αξιοπρέπεια του λαού της Ελλάδας».
Στο δημοσίευμα προβάλλεται η σύγχρονη αναβίωση της αρχαίας ιστορίας των Αγώνων στο πλαίσιο των προσπαθειών των Ελλήνων για διεθνή προβολή της χώρας.
«Όπως οι μοναχικοί αθλητές, με τον ίδιο τρόπο το ελληνικό έθνος διάνυσε ένα μακρύ δρόμο, εργάσθηκε υπερβολικά, δαπανώντας μεγάλα (αν όχι υπερβολικά, κατά πολλούς ) ποσά για τη διοργάνωση των Αγώνων και η θαρραλέα αυτή προσπάθεια αρχίζει να φαίνεται», επισημαίνει χαρακτηριστικά, αναφέροντας ότι «σήμερα υπάρχουν δέντρα και πράσινο εκεί που πριν από ένα χρόνο υπήρχαν μπάζα, έχουν ανεγερθεί στάδια εκεί που πέρυσι υπήρχαν τρύπες στο έδαφος».
Όσον αφορά το θέμα των μέτρων ασφαλείας, της ηλεκτροδότησης και των μέσων μεταφοράς, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι «σύντομα θα αποφανθούμε», προσθέτοντας ότι «οι Έλληνες πιέσθηκαν να αντεπεξέλθουν στις Ολυμπιακές απαιτήσεις, δεδομένου ότι τίθενται υπό δοκιμή η τιμή και η εθνική τους κληρονομιά».
«Η αρχαία κληρονομά οδηγεί αυτούς τους Αγώνες», συνεχίζει ο Vecsey, «καθώς η αίσθηση της απώλειας δημιουργεί ελπίδες ότι τα έργα υποδομής στην Ελλάδα θα φθάσουν στο επίπεδο των αντίστοιχων στη Δυτική Ευρώπη».
Η πρόεδρος του «Αθήνα 2004» Γιάννα Αγγελοπούλου δήλωσε στην εφημερίδα ότι «είχαμε αρχαία στάδια στους Δελφούς και την Ολυμπία και τώρα μεταβαίνουμε στην εποχή Καλατράβα».
Στη συνέχεια, ο Αμερικανός δημοσιογράφος επισημαίνει ότι «οι Έλληνες είναι σπουδαίοι οικοδεσπότες και ο επισκέπτης δεν μπορεί παρά να συγκινηθεί από την προθυμία του λαού να μιλήσει αγγλικά, από την άφθαστη τελειότητα του φαγητού σε ελληνική ταβέρνα, από τα χαμόγελα και τα αστεία από αγνώστους.
Ωστόσο, βαθύτερες δυνάμεις λειτουργούν εδώ και όπως ένας αθλητής μπορούσε να κερδίσει ή να χάσει σε αγώνα πάλης πριν 2.500 χρόνια στην Ολυμπία, έτσι αυτό το σύγχρονο έθνος μπορεί να αναδειχθεί νικητής ή ηττημένος από αυτήν την υπερβολική προσπάθεια».
Ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής στο Haverford College στην Πενσιλβάνια, Αλέξανδρος Κιτρόεφ, ο οποίος θα βρίσκεται στην Αθήνα για να παρακολουθήσει τους αγώνες, τόνισε στην εφημερίδα ότι «είμαστε ο μικρός παίκτης και ιστορικά έχουμε δεχθεί πολλά χτυπήματα. Αυτή είναι η στιγμή μας». Επίσης, σημείωσε ότι «η μακρόχρονη τουρκική κατοχή, αλλά και η κατοχή που βίωσε η Ελλάδα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, προκάλεσαν στους Έλληνες ένα μηχανισμό αυτοάμυνας και η επιτυχία των Αγώνων θα συμβάλει στο να αισθανθούν οι Έλληνες περισσότερο συνδεδεμένοι με τα πλούσια ευρωπαϊκά έθνη».
Στο δημοσίευμα σημειώνεται ακόμη, το «τρίχρονο κώμα όπου περιήλθε η χώρα, μετά την ανάληψη της διοργάνωσης από το 1997 έως το 2000, το οποίο τερματίστηκε μετά την παρέμβαση της Γιάννας Αγγελοπούλου, η οποία είχε συμβάλλει στην επιτυχή υποψηφιότητα. Οι θερινοί Αγώνες της Αθήνας είναι έργο εν εξελίξει, με μακρά καθυστέρηση συγκρινόμενο με άλλες χώρες-διοργανώτριες των Αγώνων λίγο πριν την έναρξη», υποστηρίζει ο Vecsey, αναφερόμενος «στις στοίβες οικοδομικών υλικών, την φρέσκια μπογιά, τα εξέχοντα καλώδια, τα πεζοδρόμια με επικίνδυνους κρατήρες, τη σκόνη στα σταθμευμένα οχήματα, την βεβιασμένη δενδροφύτευση».
Ωστόσο, αντιπαραβάλλει: «Οι νέες μεταφορικές γραμμές κινούνται αποτελεσματικά, τα καθίσματα έχουν τακτοποιηθεί και χιλιάδες εργάτες με πολύχρωμες Ολυμπιακές στολές ανταποκρίνονται επαρκώς στα νέα τους καθήκοντα, που ασκούν μόλις λίγες εβδομάδες».
Ακολούθως, αναφέρεται «στη στενή σύνδεση των Ελλήνων με την ιστορία και τη μυθολογία τους, καθώς οι Έλληνες θεοί είναι τόσο αληθινοί και οι Έλληνες ήρωες τόσο μυθικοί, που είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς που τελειώνει η μυθολογία και που αρχίζει η ιστορία. Η ύστατη ιστορία των Αγώνων του 2004 ήταν αιχμάλωτη σε πολλούς παράγοντες, όπως τις απαιτήσεις της ΔΟΕ, τις οδηγίες του δικτύου, τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τον τουρισμό, τις τεχνολογικές πολυπλοκότητες, την αναβαθμισμένη ασφάλεια, τις πραγματικότητες της πολιτικής ζωής, τις ταχέως αναπτυσσόμενες ανάγκες αθλητών και μέσων ενημέρωσης, τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες του Αυγούστου, τον πιθανή τρομοκρατία και τα αύξοντα κόστη της διοργάνωσης».
«Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι Αγώνες δεν έπρεπε να ανατεθούν σε ένα μικρό έθνος 11 εκατομμυρίων, το μικρότερο που διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες μετά τη Φιλανδία το 1952. Οι πωλήσεις εισιτηρίων δεν ήταν τόσο καλές, όσο προσδοκούσαν οι Έλληνες διοργανωτές και η ανησυχία για την τρομοκρατία ανέβασε κατά πολύ το κόστος των μέτρων ασφαλείας. Ορισμένοι Έλληνες αισθάνονται ότι οι Αγώνες μπορούν να αποβούν καταστροφικοί, άλλοι αισθάνονται ότι είναι πατρογονική κληρονομιά».
Τέλος, σύμφωνα με την επισήμανση του καθηγητή κ. Κιτρόεφ, «αν οι Αγώνες είναι επιτυχείς, ορισμένοι Έλληνες πολίτες θα τους διεκδικούν εις το διηνεκές, στο κέντρο του κόσμου, εκεί όπου ξεκίνησαν».
ΠΗΓΗ : Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
