Εκθεση - «βόμβα» του Συνηγόρου του Πολίτη για παράτυπες προσλήψεις, εκτός ΑΣΕΠ, στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Στην έκθεσή του ο Συνήγορος του Πολίτη χαρακτηρίζει ρουσφετολογικές τις περισσότερες προσλήψεις που γίνονται εκτός ΑΣΕΠ, τονίζοντας ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν τηρούνται ούτε τα προσχήματα στον τρόπο επιλογής προσωπικού, στη μοριοδότηση των υποψηφίων και τη δημοσιοποίηση των σχετικών προκηρύξεων.
Σύμφωνα με την ειδική έκθεση η μεροληψία, η έλλειψη αντικειμενικότητας, η παραβίαση νομοθετικών ρυθμίσεων, η έλλειψη διαφάνειας σε προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ, που έχουν δημιουργήσει εκτεταμένη καχυποψία στους πολίτες, μπορούν να αντιμετωπιστούν, σε μεγάλο βαθμό, με τον εξορθολογισμό του νομοθετικού πλαισίου και τη συγκρότηση ενός σώματος ελάχιστων κοινών προδιαγραφών αντικειμενικότητας και αξιοκρατίας που θα διατρέχουν όλα τα στάδια μίας διαδικασίας πρόσληψης προσωπικού στο δημόσιο τομέα και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Επίσης, η ανεξάρτητη Αρχή προτείνει τη σύνταξη ενός Κώδικα Πρόσληψης Προσωπικού, στον οποίο να περιληφθούν και όλα τα παραπάνω, που θα αποτελεί το πλαίσιο των προδιαγραφών τις οποίες οφείλει να πληροί κάθε στάδιο διαδικασίας πρόσληψης στο δημόσιο τομέα.
Συγκεκριμένα ο Συνήγορος του Πολίτη προτείνει για κάθε επιμέρους στάδιο της διαδικασίας, από τη προκήρυξη μέχρι την τελική πρόσληψη, τη διαμόρφωση προδιαγραφών και προσδιορισμό των στοιχείων που οφείλουν να περιλαμβάνονται σε μία προκήρυξη, τα κριτήρια αξιολόγησης των υποψηφίων να αναφέρονται ρητώς και με τρόπο σαφή στην προκήρυξη, την αποτελεσματικότερη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων, την υποχρέωση εξέτασης των ενστάσεων, την αλλαγή του τρόπου κατάρτισης των συμβάσεων μίσθωσης έργου, τον εκσυγχρονισμό και βελτίωση της απαρχαιωμένης νομοθεσίας, την καθιέρωση ενός ευέλικτου προγραμματισμού προσλήψεων και την ενίσχυση του εποπτικού ρόλου του υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης.
Τέλος όσον αφορά το θέμα της συνέντευξης, επισημάνθηκε πως το πρόβλημα δεν είναι ίδια η συνέντευξη (που είναι διεθνώς αποδεκτή και χαρακτηρίστηκε χρήσιμη διαδικασία), αλλά το πλαίσιο γενικευμένης καχυποψίας που έχει δημιουργηθεί για το πως γίνεται και με ποιες εγγυήσεις. Για το λόγο αυτό προτάθηκε η τήρηση πρακτικών και η εφαρμογή της με διαφάνεια και δημοσίως.
