Βρισκόμαστε για άλλη μια αφορά απέναντι σε ένα σκηνικό κρίσης στις σχέσεις μας με την τρόικα, αντίστοιχο μ’ αυτά που έχουμε δει στο παρελθόν, και γι’ αυτό είναι δύσκολο να αξιολογήσει κανείς ευθέως και με ακλόνητα συμπεράσματα την παρούσα κατάσταση στην οποία έχουν φτάσει οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους ελεγκτές-εκπροσώπους των δανειστών μας.
Αναδημοσίευση από τη Ναυτεμπορική
Βρισκόμαστε για άλλη μια αφορά απέναντι σε ένα σκηνικό κρίσης στις σχέσεις μας με την τρόικα, αντίστοιχο μ’ αυτά που έχουμε δει στο παρελθόν, και γι’ αυτό είναι δύσκολο να αξιολογήσει κανείς ευθέως και με ακλόνητα συμπεράσματα την παρούσα κατάσταση στην οποία έχουν φτάσει οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην κυβέρνηση και τους ελεγκτές-εκπροσώπους των δανειστών μας.
Αρκετοί, ακόμη και εντός της κυβέρνησης, δείχνουν να αξιολογούν ως ιδιαίτερα σοβαρές τις κυβερνητικές αντιστάσεις στα τελεσίγραφα της τρόικας και φοβούνται μήπως φτάσει η σύγκρουση στα άκρα.
Για να κατευνάσουν τα πνεύματα επαναλαμβάνουν μονότονα πως είμαστε κοντά στο τέρμα και πως τα τελευταία μέτρα του μαραθώνιου είναι και τα πιο δύσκολα για το δρομέα.
Ετσι είναι, γιατί το λένε οι αθλητές και οι προπονητές που το βιώνουν στην πράξη και όχι επειδή το λένε οι ανησυχούντες κυβερνητικοί παράγοντες. Υπάρχει όμως και ο παράγοντας «κατεύθυνση».
Δηλαδή, ο δρομέας του μαραθωνίου είναι πρωταρχικής σημασίας να τρέχει προς τη σωστή κατεύθυνση. Εάν στη διαδρομή αρχίσει να αμφιβάλλει για το πού είναι το τέρμα, ο κίνδυνος να τα παρατήσει είναι τεράστιος και αυξάνεται όσο κουράζεται.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το ελληνικό οικονομικό πρόγραμμα, το οποίο μετά 3,5 χρόνια εφαρμογής ουδείς γνωρίζει πού είναι το τέρμα του και επιπλέον οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, αγνοούν ποιο ακριβώς είναι αυτό το τέρμα.
Αναρωτιέται κανείς, λοιπόν, αν το τέλος αυτής της δύσκολης πορείας έχει να κάνει με την επάνοδο της οικονομίας και του ελληνικού βιοτικού επιπέδου στα επίπεδα του 2008 ή μήπως αφορά την αύξηση της απασχόλησης κατά 1.000.000 άτομα, όσοι δηλαδή είναι και οι άνεργοι που το μνημόνιο και η εφαρμογή του δημιούργησαν στην οικονομία.
Αυτά και δεκάδες άλλα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, ενώ συνεχίζουμε να τρέχουμε μέσα στην κρίση και στην ύφεση σε ένα απολύτως θολό περιβάλλον που δεν μας επιτρέπει να έχουμε ορατότητα μεγαλύτερη των ολίγων μέτρων.
Πολύ απλά και παραστατικά δηλαδή, αλλά απολύτως πραγματικά, σήμερα, νοικοκυριά και επιχειρήσεις δεν γνωρίζουν εάν ο μαραθωνοδρόμος τρέχει με ρυθμό προς το Καλλιμάρμαρο για να παραλάβει το τρόπαιό του ή τραβάει ασθμαίνων για το… Καπανδρίτι με άγνωστο προορισμό.
ΠΑΝΟΣ Φ. ΚΑΚΟΥΡΗΣ - [email protected]