Η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους είναι ένα ζήτημα το οποίο τίθεται συνεχώς από την πλευρά της τρόικας, τις χώρες της Ευρωζώνης, κυβερνήσεις, οικονομολόγους, κόμματα, φορείς και λοιπούς, επαΐοντες και μη.
Η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους είναι ένα ζήτημα το οποίο τίθεται συνεχώς από την πλευρά της τρόικας, τις χώρες της Ευρωζώνης, κυβερνήσεις, οικονομολόγους, κόμματα, φορείς και λοιπούς, επαΐοντες και μη.
Είναι κεφαλαιώδες το πρόβλημα το οποίο καλείται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση σε συνεργασία με την τρόικα και τους εταίρους, που, όπως είναι γνωστό, θέτουν προϋποθέσεις, για να το συζητήσουν και στη συνέχεια να αποφασίσουν πιθανούς τρόπους παρέμβασης. Μεταξύ αυτών είναι και η εξασφάλιση πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2013, το οποίο θα αυξάνεται χρόνο με το χρόνο.
Καθοριστική σημασία στην εξέλιξη του χρέους, ως ποσοστού του ΑΕΠ, έπαιξε η δραματική υποχώρηση της οικονομικής δραστηριότητας, η οποία από το 2009 συμβάλλει με αυξανόμενους ρυθμούς στην ανοδική πορεία του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ. Επιπλέον, η υποεκτίμηση των αρνητικών επιπτώσεων της δημοσιονομικής προσαρμογής στην οικονομική δραστηριότητα είναι ένας παράγοντας που επιβάρυνε τη δυναμική του χρέους.
Παράλληλα, η αυξητική δυναμική ενισχύεται περαιτέρω από τις αναθεωρημένες προβλέψεις για την εξέλιξη των αποκρατικοποιήσεων και την επιμήκυνση του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Ο κυριότερος παράγοντας που επηρεάζει το λόγο του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ είναι η σχέση του ονομαστικού επιτοκίου με το ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης.
Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, μιλώντας προχθές στη Βουλή, υπογράμμισε με έμφαση ότι το πρόβλημα της βιωσιμότητας του δημοσίου χρέους παραμένει ανοικτό.
Η Ελλάδα οφείλει να σταματήσει την αυξητική του πορεία, τόσο σε σχετικό όσο και σε απόλυτο μέγεθος, που φέτος θα ανέλθει στα 320 δισ. ευρώ ή στο 174%, ως ποσοστό του ΑΕΠ. Οσο δεν υπάρχει πρόοδος στη δημοσιονομική προσαρμογή με την επίτευξη των στόχων, τόσο στον τομέα των εσόδων όσο και των δαπανών, και συνεχίσει η «παραγωγή» ελλειμμάτων, το χρέος θα αυξάνεται.
Παρά το γεγονός ότι η βιωσιμότητα του χρέους μπορεί να βελτιωθεί από ενδεχόμενη νέα απομείωση ή με τη σύναψη νέου δανείου, αυτό που θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην οριστική επίλυση του προβλήματος θα είναι η ταχεία επιστροφή στην ανάπτυξη.
Η ανάπτυξη προϋποθέτει πολλά πράγματα, μεταξύ των οποίων τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Σημαίνει πάταξη της γραφειοκρατίας, απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικής δραστηριότητας. Σημαίνει σταθερό φορολογικό περιβάλλον και χαμηλούς συντελεστές, που θα κάνουν τη χώρα ανταγωνιστική τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.
Οι ξένες επενδύσεις, για να εισρεύσουν στη χώρα, χρειάζονται σταθερότητα πλαισίου και πολιτικής. Χρειάζεται η διαμόρφωση νέας στρατηγικής, με τη συνεργασία όλων. Μέσα από μια τέτοια μεσοπρόθεσμη στρατηγική για το χρέος, θα γίνει δυνατή η οριστική αποκατάσταση της βιωσιμότητάς του και η επιστροφή της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων, όπου θα μπορεί πλέον να δανείζεται με λογικό κόστος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΛΑΚΟΥΤΣΗΣ - [email protected]